hari itu tiba..
hr ini, 3 ags 04, aku mesti pisah sm mas pujo yg mesti blk ke afghan..
setlah kmrn aku nangis ngliat koper yg udah siap utk diangkut, hr ini aku gak punya pilihan lain slain blg, ati2 ya mas..
mas pujo jmpt aku drmh jam 1an sm mas agung sm pak di, trus ke kantor om, jmpt tante, trus jln ke bandara, sempet foto2 dmobil pula, pdhl dseblah ada tante tuti lg sare.. trus sempet lama pas mau masukin bagasi soalnya kopernya mas pujo overweight.. setlah diakal2in, akhirnya tu koper msk jg ke bagasi.. berkat dbantuin sm suaminya bu ratmi jg tu.. makasi ya pak.. alig dtg.. smpt dadah bntr sm mas pujo, tp gak ikutan msk..
kami nunggu di dkt pintu masuk utk nganterin, sambil nungguin ma jg.. ma sm bu ratmi dtg.. aku, mas pujo, tante tuti, ma , bu ratmi & suaminya jln spanjang koridor dutyfreeshop mnuju tmpt ppisahan itu.. aku mlangkah dgn berat bgt.. bkali2 aku brenti sambil megang tangan mas pujo, brusaha nahan spy gak pgi, tp gak mgkn, ini resiko yg udah tau bakal aku tempuh sjak awal.. masi smpt nglawak2, ngobrol2 dikit waktu dah dtmpt eksekusi itu.. aku ngliat jalur kbrangkatannya.. hhhhh.. aku bdoa, kuatin kami bdua ya Allah.. passanger smakin dpanggil2 suru masuk.. mas pujo mulai pamit ke tante tuti, ma, bu ratmi & suaminya, dan yg trakhir, aku.. air mata dah gak bisa aku tahan lg d pokonya, ngalir aj gtu.. then, mas pujo ngliatin aku, ngapus air mata, n nyium kening aku.. hhhhhaaaah.. aku bdoa lg, bantu kami bdua ya Allah.. trus mas pujo jalan msk ke jalurnya.. pas aku nengok, ternyata tante tuti, ma n bu ratmi nangis jg.. nah lho.. kami masi bisa bkomunikasi bntr lwt kaca yg jaraknya juaaaauh itu.. abistu pswt hrs beneran pgi, mas pujo dadah2 lg, trus msk ke pswt.. dan skali lg aku bdoa, Allah, tolong jaga kami bdua ya..



